Niemiecki dla Opiekunek

Najlepszy w Polsce kurs języka niemieckiego z nagraniami AUDIO dla Opiekunek

Zwroty potrzebne opiekunom

Każda opiekunka osób starszych musi na pamięć znać wyrażenia i zwroty, którymi można w razie potrzeby próbować uspokoić zdenerwowanego podopiecznego. Jeśli jeszcze nie wiesz, jak powiedzieć po niemiecku "Proszę się uspokoić" czy "Proszę mnie najpierw posłuchać", to koniecznie jak najszybciej powinnaś nadrobić te zaległości. Ta lekcja z pewnością w tym pomoże.

Basia
Pobierz dodatkowe materiały
lekcja 21

Ein "Dieb" in dem Haus - czyli w poszukiwaniu portmonetki

Praca opiekunki osób starszych daje mi dużą satysfakcję, ale od czasu do czasu zdarzają się trudne sytuacje, na które trzeba w tym zawodzie być przygotowanym. O jednej z takich niemiłych przygód chcę Wam opowiedzieć w dzisiejszej lekcji. Nie wspominam tego dnia miło, ale cieszę się, że udało mi się zachować zimną krew i uspokoić moją zdenerwowaną podopieczną.

1

Pewnego letniego dnia myłam w kuchni naczynia po śniadaniu, kiedy nagle usłyszałam wołanie pani Doris. Przestraszyłam się, że coś jej się stało, ale okazało się, że problem leży gdzie indziej... Starsza pani twierdziła, że zginęła jej portmonetka.

— Frau Oleksy, Frau Oleksy, kommen Sie schnell! [Frał Oleksy, Frał Oleksy, komen Zi sznel!]
— Pani Oleksy, Pani Oleksy, proszę szybko przyjść!
— Frau Schulz, was ist denn los? Geht es Ihnen nicht gut? Ist Ihnen schwindelig? Haben Sie Schmerzen? [Frał Szulc, was yst den los? Gejt es Inen nyśt gut? Yst Inen szfyndeliś? Haben Zi Szmercen?]
— Pani Schulz, co się dzieje? Źle się Pani czuje? Kręci się Pani w głowie? Coś Panią boli?
— Nein, nein! Mir geht es wohl sehr gut, aber meinem Portmonee nicht! [Najn, najn! Mija gejt es wol zea gut, aba majnem Portmonee nyśt!]
— Nie, nie! Ze mną jest wszystko w porządku, ale z moją portmonetką nie!
— Was? Ich verstehe nicht? [Was? Iś ferszteje nyśt?]
— Co? Nie rozumiem?
— Heute Nacht war ein Dieb in unserem Haus und hat meine Geldbörse gestohlen. [Hojte Nacht war ajn Dib in unzerem Hałs und hat majne Geldbyrse gesztolen.]
— Dzisiaj w nocy był złodziej w naszym domu i ukradł mój portfel.
— Gestohlen? [Gesztolen?]
— Ukradł?
— Ja, gestern Abend habe ich die Geldbörse nach unserem Rollstuhlspaziergang in die obere Schublade meiner Schlafzimmerkommode gelegt. Und als ich heute morgen nachgesehen habe, war sie nicht mehr da. [Ja, gestern Abend habe iś di Geldbyrse nach unzerem Rolsztulszpacirgang in di obere Szublade majner Szlafcimakomode gelegt. Und als iś hojte morgen nachgezejen habe, war zi nyśt mea da.]
— Tak, wczoraj wieczorem po naszym spacerze włożyłam portfel do górnej szuflady komody w mojej sypialni. I kiedy dzisiaj rano spojrzałam, nie było go tam.
— Komisch! Sind Sie sicher? [Komisz! Zind Zi zysia?]
— Dziwne! Jest Pani pewna?
— Na klar! Ich sage Ihnen, wir hatten in der Nacht einen Einbrecher im Haus. Er hat sich ganz leise hereingeschlichen und dann mein Portmonee und mein gesamtes Geld genommen. [Na klar! Iś zage Inen, wija haten in der Nacht ajnen Ajnbresier im Hałs. Er hat zyś ganc lajze herajngeszlisien und dan majn Portmonee und majn gezamtes Geld genomen.]
— No pewnie! Mówię Pani, miałyśmy w nocy włamywacza w domu. Podkradł się całkiem cicho i wziął moją portmonetkę i moje wszystkie pieniądze.
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog
2

Byłam pewna, że żadnego włamania nie było - przecież drzwi były zamknięte, a pies sąsiadki na pewno wyczułby złodzieja i obudził wszystkich szczekaniem. Próbowałam uspokoić panią Doris, ale moja podopieczna była coraz bardziej zdenerwowana i niemiła wobec mnie.

— Frau Schulz, das kann nicht sein. Ich glaube nicht, dass hier ein Einbrecher war. [Frał Szulc, das kann nyśt zajn. Iś glałbe nyśt, das hir ajn Ajnbresier war.]
— Pani Schulz, niemożliwe. Nie wierzę, że był tu włamywacz.
— So, Sie glauben mir nicht? Wollen Sie etwa behaupten, dass ich lüge? Das ist eine Frechheit! [Zo, Zi glałben mija nyśt? Wollen Zi etfa behałpten, das iś lyge? Das yst ajne Freśhajt!]
— Więc nie wierzy mi Pani? Chce Pani może powiedzieć, że kłamię? To jest bezczelność!
— Frau Schulz, beruhigen Sie sich doch bitte. Ich habe nicht gesagt, dass Sie lügen. Hören Sie mir erst einmal zu! [Frał Szulc, beruigen Zi zyś doch byte. Iś habe nyśt gezagt, das Zi lygen. Hyren Zi mir erst ajnmal cu!]
— Pani Schulz, proszę się uspokoić. Nie powiedziałam, że Pani kłamie. Proszę mnie najpierw posłuchać!
— In Ordnung, also was denken Sie? [In Ordnung, alzo was denken Zi?]
— W porządku, więc co Pani myśli?
— Ich habe auch hier im Haus geschlafen, im Zimmer nebenan und ich habe nichts gehört. Die Haustür war abgeschlossen und niemand konnte herein kommen. Außerdem hätte der Hund der Frau Amann laut gebellt, wenn sich eine fremde Person dem Haus genähert hätte. Ich bin überzeugt, dass Ihr Portmonee irgendwo hier liegt. Wir müssen nur ein wenig suchen. [Iś habe ałch hija im Hałs geszlafen, im Cima nejbenan und iś habe nyśc gehyrt. Di Hałstyr war abgeszlosen und nimand konnte herajn komen. Ałserdem hete der Hund der Frał Amann lałt gebelt, wen zyś ajne fremde Perzon dem Hałs genejert hete. Iś bin ybercojgt, das Ir Portmonee irgendwo hija ligt. Wija mysen nur ajn wenyś zuchen.]
— Ja też spałam w domu, w pokoju obok i nic nie słyszałam. Drzwi były zamknięte i nikt nie mógł wejść do środka. Poza tym, pies Pani Amann szczekałby głośno, jeżeli jakaś obca osoba zbliżyłaby się do domu. Jestem przekonana, że Pani portmonetka gdzieś tutaj leży. Musimy tylko trochę poszukać.
— Suchen? Ja, vielleicht sollte ich es in Ihrem Zimmer suchen? [Zuchen? Ja, fylajśt zolte iś es in Irem Cima zuchen.]
— Szukać? Tak, może powinnam najpierw poszukać w Pani pokoju?
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog
3

Było mi bardzo przykro, że pani Doris mogła pomyśleć, że to ja wzięłam jej portfel, ale szybko wytłumaczyłam sobie, że starsze osoby mówią "w nerwach" różne rzeczy, których wcale nie myślą. Nie można więc się tym przejmować czy obrażać. Trzeba wykazać się cierpliwością i zrozumieniem. Dlatego zaczęłam poszukiwania zaginionej portmonetki.

— Frau Schulz, so etwas dürfen Sie nicht sagen. Ich habe nichts genommen, ich stehle nicht. Lassen Sie uns zunächst im Wohnzimmer oder im Flur nachschauen. Vielleicht ist es ja dort. [Frał Szulc, zo etfas dyrfen Zi nyśt zagen. Iś habe nyśc genomen, iś sztele nyśt. Lasen Zi uns cunekst im Woncima oda im Flur nachszałen. Fylajśt yst es ja dort.]
— Pani Schulz, nie powinna Pani tak mówić. Nic nie wzięłam. Ja nie kradnę. Sprawdźmy najpierw w salonie lub w przedpokoju. Może tam jest.
— Na, das glaube ich kaum... [Na, das glałbe iś kałm...]
— Nie sądzę...
— Hm, im Wohnzimmer liegt es nicht, im Flur auch nicht. Ich sehe einmal in der Küche nach. Da ist auch nichts. Oder? Moment mal! Was ist denn das? Das gibt's doch nicht! Frau Schulz, Ihr Portmonee liegt im Kühlschrank. [Hm, im Woncima ligt es nyśt, im Flur ałch nyśt. Iś zeje ajnmal in der Kysie nach. Da yst ałch nyśc. Oda? Moment mal! Was yst den das? Das gibts doch nyśt! Frał Szulc, Ir Portmonee ligt im Kylszrank.]
— Hm, w salonie nigdzie nie leży, w przedpokoju też nie. Sprawdzę znów w kuchni. Tu też nie ma. Albo, zaraz! Cóż to? To niemożliwe! Pani Schulz, Pani portmonetka leży w lodówce.
— Im Kühlschrank? Wie ist es denn dahin gekommen? [Im Kylszrank? Wi yst den dahin gekomen?]
— W lodówce? Jak to się stało?
— Das weiß ich auch nicht. Aber auf jeden Fall ist es wieder da und das ist doch das Wichtigste. [Das wajs iś ałch nyśt. Aba ałf jeden Fal yst es wida da und das yst doch das Wiśtigste.]
— Też tego nie wiem. W każdym razie się znalazła i to jest najważniejsze.
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog
4

Pani Doris zamiast cieszyć się z odnalezienia zguby, bardzo posmutniała. Zupełnie nie pamiętała, że włożyła portmonetkę do lodówki. Chciałam ją pocieszyć, więc opowiedziałam jej, że i mnie kiedyś zdarzyła się podobna historia. Bardzo podniosło ją to na duchu.

— Mein Gott, ich verstehe das nicht! [Majn Got, iś ferszteje das nyśt!]
— Mój Boże, nie rozumiem!
— Nur keine Aufregung, alles ist gut! Ich koche Ihnen jetzt einen Melissentee zur Beruhigung und dann legen Sie sich ein wenig auf das Sofa und erholen sich von dem Schreck. [Nur kajne Ałfrejgung, ales yst gut! Iś koche Inen ject ajnen Melisentee cur Beruigung und dan lejgen Zi zyś ajn wenyś ałf das Zofa und erhlen zyś von dem Szrek.]
— Tylko bez nerwów, wszystko w porządku. Przygotuję Pani melisę na uspokojenie i potem proszę się położyć na chwilę na sofie i odpocząć.
— Das ist eine gute Idee. Ich bin auf einmal ganz erschöpft. Wie ist das alles möglich? [Das yst ajne gute Idee. Iś byn ałf ajnmal ganc erszypft. Wi yst das ales mygliś?]
— Dobry pomysł. Jestem całkiem wyczerpana. Jak to wszystko jest możliwe?
— Naja, manchmal ist man eben mit den Gedanken woanders und legt die Dinge an die falschen Orte. Das kann jedem passieren. [Naja, manśmal yst man ejben myt den Gedanken woanders und legt di Dinge an di falszen Orte. Das kann jedem pasiren.]
— No tak, czasami jest się myślami gdzieś indziej i kładzie się rzeczy w złych miejscach. To może się zdarzyć każdemu.
— Meinen Sie? [Majnen Zi?]
— Tak Pani sądzi?
— Natürlich. Ich habe auch schon einmal versehentlich ein Buch in den Schuhschrank gepackt. [Natyrliś. Iś habe ałch szon ajnmal ferzejentliś ajn Buch in dem Szuszrank gepakt.]
— Oczywiście. Też kiedyś omyłkowo włożyłam książkę do szafki na buty.
— Wirklich? [Wirkliś?]
— Naprawdę?
— Ja, das können Sie mir glauben. [Ja, das kynen Zi mija glałben.]
— Tak, może mi Pani wierzyć.
— Und wie haben Sie das Buch wieder gefunden? [Und wi haben Zi das Buch wida gefunden?]
— I jak znalazła Pani książkę?
— Ganz einfach. Mein Sohn hat es dort einige Wochen später zufällig beim Schuheputzen entdeckt. So Frau Schulz, und nun lassen Sie uns nicht mehr davon sprechen! Ich schalte den Fernseher an und dann gucken wir die Nachrichten. [Ganc ajnfach. Majn Zon hat es dort ajnige Wochen szpejta cufeliś bajm Szuepucen entdekt. Zo Frał Szulc, und nun lasen Zi uns nyśt mea dafon szpresien! Iś szalte den Fernzeja an und dan guken wija di Nachryśten.]
— Bardzo łatwo. Mój syn odkrył ją tam przypadkowo kilka tygodni później przy czyszczeniu butów. Tak więc Pani Schulz, nie powinnyśmy więcej o tym mówić. Włączę telewizor i potem obejrzymy wiadomości.
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog

Na szczęście portmonetka pani Doris się znalazła i wszystko dobrze się skończyło. Mam nadzieję, że jeśli kiedyś Wam zdarzy się podobny problem, skorzystacie z podanych przeze mnie zwrotów. Pomogą Wam one uspokoić podopiecznego i załagodzić sytuację. Pamiętajcie, by zachować wtedy zimną krew i cierpliwie wytłumaczyć wszystko seniorowi.

Rozwiąż przygotowane przez nas ćwiczenia i sprawdź, ile już umiesz!

Czego nie możemy zrobić z tymi rzeczami? Proszę zaznaczyć niepasujący czasownik:


1. das Geld
a) verdienen
b) kaufen
c) bezahlen


4. die Geldbörse
a) verlieren
b) ausgeben
c) stehlen

2. den Dieb

a) finden
b) suchen
c) nehmen


5. die Polizei
a) holen
b) bringen
c) anrufen

3. den Kühlschrank
a) öffnen
b) essen
c) putzen

6. die Schublade
a) anmachen
b) aufmachen
c) zumachen

 

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.
Redakcja serwisu:

Pani Grażyno, nieprawidłowe odpowiedzi są skreślone w wersji do druku. Pozdrawiamy :)

Redakcja serwisu:

Pani Grażyno, nieprawidłowe odpowiedzi są skreślone w wersji do druku. Pozdrawiamy :)

Grażyna:

Proszę o zaznaczenie prawidłowych odpowiedzi w wersji do drukowania!

portugesa:

te lekcje są po prostu fantastyczne.Dwa lata temu kupiłam wiele słowników i książek związanych z językiem niemieckim.Znam wiele słówek które niestety ciężko łączyć w zdania .Nadmieniam ,moi podopieczni to ludzie z demencją .Więc uczę się sama,dlatego uważam tę formę nauki za fantastyczna. POZDRAWIAM

Danuta:

lekcje z życia wzięte bardzo profesjonalnie opracowane.Może sie przydac przepis na zupę z piwa(przysmak niemiecki)w czasie upału= ugotować budyń, ostudzić mieszajac,do zimnego budyniu dodać jedno świeże jajko zmiksować i dodać jedną butelkę piwa i znowu zmiksować,włożyć do lodówki.Podawać z bezą(Baiser)

Krystyna:

Super stronka z przyjemnością korzystam pomogła mi w trudnym momencie. Pozdrawiam i dziękuję:)\n\n

Redakcja serwisu:

Tak oczywiście, wystarczy poinformować naszych pracowników, że chce Pani zgłosić córkę do ubezpieczenia. Pozdrawiamy :)

zarejestrowana bezrobotna:

Nawiązując do Państwa -poradnika dla opiekunek-mam pytanie.Jeżeli ja wyjadę do pracy,a w Polsce zostanie moja 12 letnia córka,to czy ona ma ubezpieczenie zdrowotne w kraju ? samotnie wychowująca matka.

Elka:

Witam P.Basiu ..Znam trochę j.niemiecki..ale dziękuję Pani za bardzo zrozumiałe teksty ..myślę o pracy opiekunki ..a teraz zabieram sie za naukę...wszystkie lekcje,które Pani poleciła juz sobie juz wydrukowałam ...Serdecznie dziękuję \nza wspaniałe materiały do nauki ..pozdrawiam Elka z Poznania

Halina:

Rewelacja.Nie spotkałam lepszego sposobu na opanowanie języka niemieckiego jak na tej stronie.jesteście doskonali.Pozdrawiam