Niemiecki dla Opiekunek

Najlepszy w Polsce kurs języka niemieckiego z nagraniami AUDIO dla Opiekunek

Przygotuj się na trudne sytuacje

Opiekunowie osób starszych muszą być przygotowani na przeżywanie ze swoimi podopiecznymi radosnych, ale też tych smutnych i trudnych chwil. W takich sytuacjach trzeba dobrze znać zarówno język - by starszą osobę pocieszyć - jak i zwyczaje - by wiedzieć, jak się zachować. Mam nadzieję, że pomoże Wam w tym ta lekcja.

Basia
Pobierz dodatkowe materiały
lekcja 31

Eine traurige Nachricht - czyli niespodziewany list

Dziś opowiem Wam o tym, jak po raz pierwszy w mojej pracy w Niemczech spotkałam się z tematem śmierci, kiedy po długiej chorobie zmarła przyjaciółka pani Doris. Było to dla mnie trudne doświadczenie, bo nie chciałam urazić uczuć mojej podopiecznej, a przecież zupełnie nie wiedziałam, co powinnam zrobić i mówić...

1

Dzień zaczął się jak każdy inny - po porannej toalecie zjadłyśmy lekkie śniadanie i kiedy zmywałam po nim naczynia, starsza pani wypatrzyła przez okno listonosza.

— Schauen Sie, das Postauto kommt gerade. Könnten Sie bitte zum Briefkasten gehen und die Zeitung und die Post herausholen? [Szałen Zi, das Postałto komt gerade. Kynten Zi byte cum Brifkasten gejen und di Cajtung und di Post herałsholen?]
— Proszę spojrzeć, właśnie podjeżdża samochód pocztowy. Mogłaby Pani pójść do skrzynki na listy i wyjąć gazetę i pocztę?
— Selbstverständlich! [Zelbstfersztendliś!]
— Oczywiście!
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog
2

Prędko wybiegłam przed dom, wyjęłam pocztę i przyniosłam ją do salonu, gdzie czekała ciekawa pani Doris. Wtedy nawet nie podejrzewałam, jaką wiadomość trzymam między rachunkami i ulotkami reklamowymi...

— Und? Ist etwas Interessantes dabei? [Und? Yst etwas Interesantes dabaj?]
— I? Jest coś ciekawego?
— Hm... Es gibt vor allem Werbung und Rechnungen. Oh, und dann ist da auch noch ein Brief für Sie. [Hm... Es gibt for alem Werbung und Reśnungen. Oh, und dan yst da ałch noch ajn Brif fyr Zi.]
— Hm... To przede wszystkim reklama i rachunki. Oh, jest też jeszcze list do Pani.
— Für mich? Von wem ist er denn? [Fyr miś? Fon wem yst er den?]
— Do mnie? Od kogóż on jest?
— Von Familie Herzog. [Fon Familje Hercog.]
— Od rodziny Herzog.
— Ach, der ist wohl von meiner Freundin Anneliese. Können Sie den Brief bitte für mich öffnen und ihn mir vorlesen? [Ach, der yst wol fon majna Frojdin Anelize. Kynen Zi den Brif byte fyr miś yfnen und in mija forlejzen?]
— Ach, z pewnością od mojej przyjaciółki Anneliese. Czy mogłaby Pani dla mnie otworzyć list i przeczytać mi go?
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog
3

Otworzyłam kopertę i przebiegłam szybko wzrokiem krótką wiadomość. Niestety była to prawdziwa hiobowa wieść... Wzięłam głęboki oddech i powoli, z powagą przeczytałam pani Doris jej treść.

— Natürlich. Hier steht: "Nach langer schwerer Krankheit starb am Montag, den 14.06.2013 unsere liebe Mutter, Oma und Schwester Anneliese Herzog im Alter von 82 Jahren. Die Urnenbeisetzung findet am Dienstag, den 05.07.2013 um 14.00 Uhr auf dem Südfriedhof in München statt. Für alle Anteilnahme sagen wir herzlichen Dank!" [Natyrliś. Hija sztejt: "Nach langa szwera Krankhajt sztarb am Montag, den fircejnten zechsten cfajtałzenddrajcejn unzere libe Muta, Oma und Szwesta Anelize Hercog im Alta fon cfajundachciś Jaren. Di Urnenbajzecung findet am Dinstag, den fynften zibten cfajtałzenddrajcejn um fircejn Uła ałf dem Sydfridhof in Mynsien sztat. Fyr ale Antajlname zagen wija herclisien Dank!"]
— Oczywiście. Tutaj jest napisane: "Po długiej i ciężkiej chorobie w poniedziałek 14.06.2013 zmarła w wieku 82 lat nasza kochana mama, babcia i siostra Annelise Herzog. Złożenie urny odbędzie się we wtorek 05.07.2013 na cmentarzu Südfriedhof w Monachium. Wszystkim, którzy wezmą udział, serdecznie dziękujemy!"
— Mein Gott, die Anneliese ist gestorben! [Majn Got, di Anelize yst gesztorben!]
— Mój Boże, Anneliese umarła!
— Oh Frau Schulz, mein herzliches Beileid! [Oh Frał Szulc, majn herclisies Bajlajd!]
— Oh Pani Schulz, moje serdeczne kondolencje!
— Danke!... Schluchz... Schluchz... Entschuldigung! [Danke!... Szluchc... Szluchc... Entszuldigung!]
— Dziękuję! Chlip... Chlip... Przepraszam!
— Sie müssen sich nicht entschuldigen. Es ist in Ordnung, wenn Sie jetzt weinen. Möchten Sie ein Taschentuch? [Zi mysen ziś nyśt entszuldigen. Es yst in Ordnung, wen Zi ject wajnen. Myśten Zi ajn Taszentuch?]
— Nie musi Pani przepraszać. To normalne, że Pani teraz płacze. Chciałaby Pani chusteczkę?
— Ja, gern. [Ja, gern.]
— Tak, chętnie.
— Woher kannten Sie Anneliese denn? [Wohea kanten Zi Anelize den?]
— Skąd znała Pani Anneliese?
— Wir sind zusammen zur Schule gegangen, haben zur gleichen Zeit ein Kind bekommen und sind das ganze Leben in Kontakt geblieben. Sie war eine meiner ältesten Freundinnen. [Wija zind cuzamen cur Szule gegangen, haben cur glajsien Cajt ajn Kind bekomen und zind das gance Lejben in Kontakt gebliben. Zi war ajne majna eltesten Frojdinen.]
— Chodziłyśmy razem do szkoły, w tym samym czasie urodziłyśmy dziecko i przez całe życie byłyśmy w kontakcie. Ona była jedną z moich najstarszych przyjaciółek.
— Ich verstehe, dass Sie traurig sind. [Iś ferszteje, das Zi trałriś zind.]
— Rozumiem, że jest Pani smutna.
— Aber wissen Sie, es ist eigentlich besser so. [Aba wisen Zi, es yst ajgentliś besa zo.]
— Ale wie Pani co, tak jest właściwie lepiej.
— Was ist besser? Wie meinen Sie das? [Was yst besa? Wi majnen Zi das?]
— Co jest lepiej? Co ma Pani na myśli?
— Anneliese war schon seit Jahren schwer an Krebs erkrankt. Sie hatte große Schmerzen und hat wirklich gelitten. Sie hat nur noch im Bett gelegen, konnte nichts mehr allein machen und wurde von Tag zu Tag schwächer. Sie hat oft gebetet, dass sie das Elend nicht mehr lange ertragen muss. Ich bin froh, dass der liebe Gott sie von ihren Leiden erlöst und zu sich genommen hat. [Anelize war szon zajt Jaren szwea an Krebs erkrankt. Zi hate grose Szmercen und hat wirkliś geliten. Zi hat nuła noch im Bet gelejgen, konte niśc mea alajn machen und wurde fon Tag cu Tag szwesia. Zi hat oft gebejtet, das zi das Ejlend niśt mea lange ertragen mus. Iś byn fro, das der libe Got zi fon iren Lajden erlyst und cu ziś genomen hat.]
— Anneliese była już od lat ciężko chora na raka. Miała silne bóle i naprawdę bardzo cierpiała. Cały czas leżała w łóżku, zupełnie nic nie mogła zrobić samodzielnie i z dnia na dzień była coraz słabsza. Często modliła się, żeby nie musiała dłużej znosić tego cierpienia. Cieszę się, że miły Bóg uwolnił ją od jej cierpienia i zabrał do siebie.
— Hm, vielleicht haben Sie Recht. [Hm, filajśt haben Zi Reśt.]
— Hm, może ma Pani rację.
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog
4

Chciałam przyciągnąć uwagę pani Doris na praktyczne sprawy związane z pogrzebem, by nie rozmyślała tylko o tym, że jej przyjaciółka odeszła. Potrzebowałam zresztą jej rad, bo nie bardzo wiedziałam, co trzeba zorganizować w takiej sytuacji.

— Sagen Sie, Frau Schulz, möchten Sie eigentlich zu der Beerdigung fahren? [Zagen Zi, Frał Szulc, myśten Zi ajgentliś cu der Beerdigung faren?]
— Proszę powiedzieć Pani Schulz, chciałaby Pani właściwie pojechać na pogrzeb?
— Natürlich, das wäre mir schon wichtig. Anneliese würde sich bestimmt freuen, wenn ich käme. [Natyrliś, das wejre mija szon wiśtiś. Anelize wyrde ziś besztymt frojen, wen iś kejme.]
— Oczywiście, to byłoby dla mnie ważne. Anneliese na pewno ucieszyłaby się, gdybym przyszła.
— Da bin ich mir ganz sicher. Müssen wir für die Beerdigung etwas Besonderes besorgen? Vielleicht Blumen? [Da byn iś mija ganc zysia. Mysen wija fyr di Beerdigung etwas Bezonderes bezorgen? Filajśt Blumen?]
— Jestem tego całkowicie pewna. Czy musimy zatroszczyć się o coś specjalnego na pogrzeb? Może kwiaty?
— Ja, wir benötigen ein Grabgesteck. Könnten Sie es vielleicht in einem Blumenladen kaufen? [Ja, wija benytigen ajn Grabgesztek. Kynten Zi es filajśt in ajnem Blumenladen kałfen?]
— Tak, potrzebujemy wieńca. Może mogłaby go Pani kupić w kwiaciarni?
— Na klar. Noch etwas anderes? [Na klar. Noch etwas anderes?]
— Oczywiście. Czy coś jeszcze?
— Ich denke, ich sollte eine Beileidskarte für Annelieses Familie schreiben. [Iś denke, iś zolte ajne Bajlajdckarte fyr Anelizes Familje szrajben.]
— Myślę, że powinnam napisać kartkę kondolencyjną dla rodziny Anneliese.
— In Ordnung. Ich werde später in ein Schreibwarengeschäft gehen und eine passende Karte für Sie suchen. Aber welche Kleidung trägt man denn in Deutschland auf einer Beisetzung? [In Ordnung. Iś werde szpejta in ajn Szrajbwarengeszeft gejen und ajne pasende Karte fyr Zi zuchen. Aba welsie Klajdung tregt man den in Dojczland ałf ajna Bajzecung?]
— W porządku. Pójdę później do sklepu papierniczego i kupię dla Pani stosowną kartkę. Ale jakie ubranie zakłada się w Niemczech na pogrzeb?
— Man trägt schlichte, schwarze Sachen. Gut, dass Sie daran denken. Ich habe nämlich gar keine schwarze Hose. Könnten Sie vielleicht eine in meiner Größe kaufen? [Man tregt szliśte, szwarce Zachen. Gut, das Zi daran denken. Iś habe nemliś gar kajne szwarce Hoze. Kynten Zi filajśt ajne in majna Gryse kałfen?]
— Zakłada się skromne, czarne rzeczy. Dobrze, że Pani o tym myśli. Nie mam przecież żadnych czarnych spodni. Czy mogłaby Pani kupić mi jakieś w moim rozmiarze?
— Natürlich. Aber ich habe noch eine bessere Idee. Wenn Sie wollen, schauen wir nachher zusammen in einen Katalog und wählen gemeinsam etwas, das Ihnen gefällt. [Natyrliś. Aba iś habe noch ajne besere Idee. Wen Zi wolen, szałen wija nachhea cuzamen in ajnen Katalog und wejlen gemajnzam etwas, das Inen gefelt.]
— Oczywiście. Ale mam lepszy pomysł. Jeżeli Pani chce, możemy później zerknąć do katalogu i razem wybrać coś, co się Pani podoba.
— Frau Oleksy, bitte lassen Sie uns das morgen erledigen. Ich fühle mich nach dieser schrecklichen Nachricht total erschöpft und brauche nun ein bisschen Ruhe und Zeit für mich. [Frał Oleksy, byte lasen Zi uns das morgen erledigen. Iś fyle miś nach diza szreklisien Nachriśt total erszypft und brałche nun ajn bissien Rue und Cajt fyr miś.]
— Pani Oleksy, załatwmy to jutro. Po tej strasznej wiadomości czuję się całkiem wyczerpana i potrzebuję trochę spokoju i czasu dla siebie.
— Selbstverständlich. Ich bringe Ihnen eine warme Decke und dann können Sie sich auf dem Sofa entspannen. [Zelbsfersztendliś. Iś bringe Inen ajne warme Deke und dan kynen Zi ziś ałf dem Zofa entszpanen.]
— Oczywiście. Przyniosę Pani ciepły koc i może się Pani odprężyć na sofie.
— Danke! [Danke!]
— Dziękuję!
ukryj ukryj Odsłuchaj dialog

Później, kiedy starsza pani nieco oswoiła się z tą smutną wiadomością, zapytałam ją, dlaczego pogrzeb pani Herzog zaplanowany jest dopiero na trzy tygodnie po jej śmierci. Moja podopieczna wyjaśniła mi, że to zupełnie normalne w przypadku kremacji, której poddawane są ciała większości zmarłych w Niemczech. Wszystko to było dla mnie nowe, więc na długo zapamiętam ten dzień.

Rozwiąż przygotowane przez nas ćwiczenia i sprawdź, ile już umiesz!

Połącz pytania z odpowiedziami:

1.

 

Ich bin so traurig, meine Oma ist gestern gestorben.
  a)

 

Wir schauen zusammen in den Katalog und wählen etwas für Sie.
2.

Welche Kleidung trägt man auf einer Beisetzung?
  b)

Ja, kaufen Sie bitte eine passende Karte und ein Grabgesteck.
3.

Wollen Sie zur Beerdigung gehen?
  c)

Man sollte schwarze, schlichte Sachen anziehen.
4.

Sollen wir etwas für das Begräbnis besorgen?
  d)

Wir sind zusammen aufgewachsen.
5.

Ich habe keine zu diesem Anlass passende Kleidung!
  e)

Mein herzliches Beileid!
6.

Woher kannten Sie die Verstorbene?
  f)

Ich fühle mich zu schwach dafür. Ich werde nur eine Beileidskarte schicken.

 

 


Uzupełnij brakujące słowo:

 

1.

Gehen Sie bitte zum Briefkasten und .................... Sie die Post .................... .
2.

Ich habe keine Brille. .................... Sie mir bitte Sie Zeitung .................... .
3.

Er war an Tumor .................... und vor 3 Tagen ist er leider .................... .
4.

Bevor wir .................... Beerdigung fahren, müssen wir noch ein Grabgesteck in einem .................... kaufen.
5. Ich war auf der Urnenbeisetzung nicht, deswegen schicke ich eine .................... .

 

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.
Klara:

Do "ST"! Piszesz,zeby p.Doris mowila jak staruszka powoli i niewyraznie.Otoz musisz wiedziec,ze kazdy czlowiek,tym bardziej schorowany starszy czlowiek ma inna wymowe.Inaczej mowi pani po wylewie,niz osoba niedoslyszaca.Jeszcze inaczej silnie oslabiona,niz mocno poirytowana itd.Mowa starszych osob jest czesto niewyrazna.Zadaniem Aterimy jest nauczyc poprawnej mowy,nie jakiegos "belkotu".I robi do doskonale.Tej sugestii,do Aterimy,zupelnie nie przemyslales lub masz skromne doswiadczenie w opiece.

maria:

pierwszy raz wczoraj weszlam na wasze lekcje bardzo mi sie podobaja przeżyłam dwie śmierci podopiecznych nie wszystkie słówka używałam ale teraz poszerzę mój słownik\nimam nadzieję że kiedyś zmienię firmę może pojadę z wami

ST:

Jestem tylko skromnym Opiekunem, nie potrzebuję aż 2 odpowiedzi ;) Ale za całościowe odsłuchiwanie lekcji "mocno trzymam kciuki"! ;)\n Tematy są b.dobrze dobrane, a ten ostatni wręcz wspaniale!!! Gdyby jednak "pomysły się kończyły" - to proponuję najprostsze, codzienne tematy: że p.Doris nie chce iść pod prysznic, coś tam chce robić po swojemu, jakaś "poważna" rozmowa z synem n/t opieki nad jego matką, jakieś trudności na spacerze (niemiecki Rollstuhl też się może popsuć), próby walki z typowym dla niemieckich seniorów sknerstwem.... itp. A w nast. kolejności tel do jakiejkolwiek Opiekunki i przetłumaczenie na j.niemiecki jej bieżącego dnia pracy ;) powodzenia :) -ST\n

halina:

Bardzo kuleję z niemieckiego ale się nie poddam i bardzo dziękuje za możliwość nauki.

Redakcja serwisu:

ST - dziękujemy za sugestie! Również myślimy nad udostepnieniem nagrań wszystkich dialogów na raz - trzymajcie kciuki, by się udało :)\n\nCo do czytania dialogów przez inną osobę, to tutaj mamy mniejsze możliwości, bo lektorami są nasi pracownicy i wybraliśmy już osoby, które naszym zdaniem najbardziej pasują do tej roli.\n\nA jak Wam się podoba temat tej lekcji?

Redakcja serwisu:

ST - dziękujemy za sugestie! Również myślimy nad udostepnieniem nagrań wszystkich dialogów na raz - trzymajcie kciuki, by się udało :)\n\nCo do czytania dialogów przez inną osobę, to tutaj mamy mniejsze możliwości, bo lektorami są nasi pracownicy i wybraliśmy już osoby, które naszym zdaniem najbardziej pasują do tej roli.\n\nA jak Wam się podoba temat tej lekcji?

ST:

Od początku kiedy zdecydowałem się być Opiekunem, korzystałem z Waszych lekcji. Obecnie bardzo mnie one podbudowują, bo rozumiem z nich nieporównywalnie więcej niż przedtem (po pół roku pobytu w D i codziennej nauce). Mam dwie sugestie: \n1- dodatkowy przycisk na samym końcu, uruchamiający CAŁĄ rozmowę. Będzie to b.korzystne "osłuchanie się" z językiem po przerobieniu lekcji i opanowaniu słownictwa (również do powtarzania po jakimś czasie starych lekcji)\n2- głos p.Basi dobrany jest super ! Natomiast Podopieczni tak nie mówią! ;( - sugerował bym, by p.Doris mówiła jak staruszka - powoli i niewyraźnie. Tekst jest napisany, więc każdy przeczyta, co starsza pani powiedziała, a będzie to b.dobra praktyczna nauka porozumiewania się z Podopiecznym :)\n - pozdrawiam i oczywiście czekam na kolejne lekcje :) -ST

Jolanta:

Lekcje są dobrze opracowane gramatycznie.\nTematy ważne które są jak najbardziej pożyteczne we współpracy w tym zawodzie.\nSerdecznie dziękuję za pomoc fachową\nPozdrawiam\nJola

Anastazja:

Myśle że te lekcje pomogą opiekunkom w doskonaleniu języka Ja skończyłam podstawowy kurs j.niem w Polsce a teraz poziom podstawowy za granicą Teraz przede mną poziom średni Mam doświadczonego nauczyciela,który dokładnie wszystko objaśnia Jesli chodzi o mnie to ja nie mam problemu ze zrozumieniem Z prostymi wypowiedziami nie mam problemu Mysle ze ameryki nie odkryje jak powiem że aby dorze posługiwać się niemieckim trzeba kilka lat się uczyć

Ania:

Niedawno zaczelam uczyc sie niemieckiego.Wasze lekcje sa przejrzyste,latwe dozapamietywania.Chce wyjechac do pracy jako opiekunka.Narazie jestemp\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nLekcje sa swier\n\n\n\nUcze sie z Wami.Lekcje sa swietnie opracowane.Pojade z Waszej firmy do Niemiec,mam nadzieje.Pozdrowienia Ania\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n