Co robić kiedy spada motywacja?

Der, die czy das, czasownik z "zu" czy bez, odmiana zwykła czy nieregularna... Każdy czasem czuje się zmęczony nauką i ma wrażenie, że stoi w miejscu. Jeśli tak właśnie się czujesz, zrób sobie małą przerwę od słownika i gramatyki. Kiedy chwilę odpoczniesz, łatwiej przyswoisz nowe wiadomości!

Basia
Pobierz dodatkowe materiały
lekcja 55

Sehnsucht nach Hause - czyli co czuje Opiekunka

Bardzo lubię moją pracę i moją podopieczną - panią Doris. Uważam też, że mam dużo szczęścia, bo pracuję w dużym mieście, ale równocześnie mam wokół domu niewielki ogródek do dyspozycji. Nic jednak nie poradzę na to, że czasem dopada mnie ogromna tęsknota za domem i Polską...

 

 

1

Już od kilku dni miałam coraz gorszy nastrój. Nic mnie nie cieszyło, a wieczorami długo rozmawiałam przez telefon z moją rodziną. W sobotę podczas odwiedzin pana Hansa starałam się zachowywać normalnie, ale nawet on zauważył, że coś jest nie tak z moim samopoczuciem.

— Na, Frau Oleksy, wie geht's, wie stets heute Morgen? [Na, Frał Oleksy, wi gejt’s, wi sztejts hojte Morgen?]
— No Pani Oleksy, co słychać, tak jak zawsze?
— Ganz gut, danke. [Ganc gut, danke.]
— Całkiem dobrze, dziękuję.
— Wirklich? Sie klingen aber nicht besonders glücklich. [Wirkliś? Zi klingen aba niśt bezonders glykliś.]
— Naprawdę? Nie brzmi Pani na zbyt szczęśliwą.
— Nein, nein, Herr Schulz, es ist alles in Ordnung. [Najn, najn, Her Szulc, es yst ales in Ordnung.]
— Nie nie, Panie Schulz, wszystko w porządku.
— Hm, normalerweise haben Sie aber mehr Energie. [Hm, normalawajze haben Zi aba mea Energi.]
— Hm, ale zazwyczaj ma Pani więcej energii.
— Gut, Sie haben Recht. Ich bin wirklich nicht so gut drauf. [Gut, Zi haben Reśt. Iś bin wirkliś niśt zo gut drałf.]
— Dobrze, ma Pan rację. Naprawdę nie jestem w zbyt dobrym humorze.
— Warum denn nicht? Was ist los? [Warum den niśt? Was yst los?]
— Dlaczego nie? Co się dzieje?
— Ach Herr Schulz, eigentlich geht's mir gut. Ich bin gesund, meine Familie ist zufrieden und mein Job macht mir auch großen Spaß. Aber... [Ach Her Szulc, ajgentliś gejts mija gut. Iś bin gezund, majne Familie yst cufriden und majn Dżob macht mija ałch grosen Szpas. Aba...]
— Ach Panie Schulz, w zasadzie nic mi nie jest. Jestem zdrowa, moja rodzina jest zadowolona a moja praca sprawia mi dużą przyjemność. Ale...
— Aber was? [Aba was?]
— Ale co?
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog
2

Jak wytłumaczyć tęsknotę za krajem komuś, kto mieszka w swoim rodzinnym mieście i ma w zasięgu kilku kilemetrów całą swoją rodzinę i przyjaciół? Czy taka osoba może zrozumieć, to co czuję?

— Naja, wissen Sie, ich bin jetzt schon so lange in Deutschland und das Leben gefällt mir hier wirklich gut. Aber irgendwie habe ich Heimweh. Meine Familie fehlt mir, meine Freunde, meine Kultur... einfach alles. [Naja, wysen Zi, iś bin ject szon lange in Dojczland und das Leben gefelt mija hija wirkliś gut. Aba irgendwi habe iś Hajmwe. Majne Familie felt mija, majne Frojnde, majne Kultur... ajnfach ales.]
— No wie Pan, jestem już tak długo w Niemczech i życie tutaj naprawdę mi się podoba. Ale jakoś tak tęsknię za domem. Brakuje mi mojej rodziny, moich przyjaciół, mojej kultury... po prostu wszystkiego.
— Ach, das kann ich verstehen. [Ach, das kan iś fersztejen.]
— Ach, rozumiem.
— Und dann die Sprache... Mein Deutsch ist inzwischen zwar ganz gut geworden, aber natürlich wird es immer eine Fremdsprache bleiben. Ich würde mich so gern einmal unterhalten können, ohne bei jedem Wort nachdenken zu müssen - der, die, das, Akkusativ, Dativ usw. [Und dan di Szprache... Majn Dojcz yst incwiszen cwa ganc gut geworden, aba natyrliś wird es yma ajne Fremdszprache blajben. Iś wyrde miś zo gern ajnmal untahalten kynen, one baj jedem Wort nachdenken cu mysen - der, di, das, Akuzatif, Datif und zo wajta.]
— I jeszcze język... Mój niemiecki stał się w międzyczasie całkiem dobry, ale naturalnie zostanie on dla mnie zawsze językiem obcym. Tak bardzo chciałabym móc sobie porozmawiać i nie musieć zastanawiać się przy każdym słowie - der, die, das, biernik, celownik itd.
— Das kann ich nachvollziehen. Frau Oleksy, machen Sie sich darüber nicht so viele Gedanken. Sie sprechen mittlerweile wirklich flüssig. [Das kan iś nachfolzijen. Frał Oleksy, machen Zi ziś daryba niśt zo file Gedanken. Zi szpresien mitlawajle wirkliś flysiś.]
— Mogę to zrozumieć. Pani Oleksy, niech Pani o tym tak dużo nie myśli. Mówi Pani już naprawdę płynnie.
— Kann sein, trotzdem... Die Sehnsucht nach Hause ist einfach zu groß. Ich habe sogar schon überlegt, hier alles abzubrechen. Vielleicht sollte ich zurück nach Polen gehen. [Kan zajn, trocdejm... Di Zenzucht nach Hałze yst ajnfach cu gros. Iś habe zoga szon ybalegt, hija ales abcubresien. Filajśt zolte iś curyk nach Polen gejen.]
— Możliwe, mimo to... Tęsknota za domem jest po prostu za duża. Zastanawiałam się już nawet, żeby tutaj wszystko przerwać. Może powinnam wrócić do Polski.
— Frau Oleksy, nein, das dürfen Sie nicht. Wir brauchen Sie hier doch! [Frał Oleksy, najn, das dyrfen Zi niśt. Wija brałchen Zi hija doch!]
— Pani Oleksy, nie, nie może Pani! Przecież my Pani tutaj potrzebujemy!
— Meinen Sie? [Majnen Zi?]
— Tak Pan myśli?
— Natürlich. Ich weiß nicht, wie wir das ohne Sie schaffen würden. [Natyrliś. Iś wajs niśt, wi wija das one Zi szafen wyrden.]
— Naturalnie. Nie wiem jakbyśmy sobie bez Pani poradzili.
— Es ist nett, dass Sie das sagen. [Es yst net, das Zi das zagen.]
— To miłe, że tak Pan mówi.
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog
3

Zdążyłam się już zorientować, że Niemcy nie są wylewni i dość rzadko mówią ciepłe słowa - zwłaszcza osobie obcej. Tym bardziej było mi miło, że pan Hans tak ładnie wyraził się o mojej roli w ich domu.

— Ich möchte manchmal auch gern aus München weg und habe keine Lust mehr auf meinen Job. Ich glaube, alle Menschen haben von Zeit zu Zeit dieses Gefühl. Doch das ist nur eine Phase. Vielleicht brauchen Sie einfach nur Abwechslung vom Alltag. Dann wird es Ihnen gleich besser gehen. [Iś myśte manśmal ałch gern ałs Mynsien weg und habe kajne Lust mea ałf majnen Dżob. Iś glałbe, ale Menszen haben fon Cajt cu Cajt dizes Gefyl. Doch das yst nuła ajne Faze. Filajśt brałchen Zi ajnfach nuła Abwekslung fom Altag. Dan wird es Inen glajś besa gejen.]
— Też czasami chciałbym wyjechać z Monachium i nie mam ochoty na moją pracę. Myślę, że wszyscy ludzie od czasu do czasu mają takie uczucie. Jednakże to jest tylko faza. Może potrzebuje Pani po prostu odmiany od codzienności. Wtedy zaraz będzie Pani lepiej.
— Kann schon sein. Woran haben Sie denn gedacht? [Kan szon zajn. Woran haben Zi den gedacht?]
— Możliwe. O czym Pan pomyślał?
— Ich habe gehört, dass es in der Nähe ein nettes polnisches Restaurant geben soll. [Iś habe gehyrt, das es in der Neje ajn netes polniszes Restorą geben zol.]
— Słyszałam, że w okolicy powinna być jakaś miła polska restauracja.
— Wirklich? Das wusste ich gar nicht. [Wirkliś? Das wuste iś gar niśt.]
— Naprawdę? Nie wiedziałam.
— Doch doch. Dort arbeiten auch nur polnische Landsleute. [Doch doch. Dort arbajten ałch nuła polnisze Landslojte.]
— Zgadza się. Tam pracują tylko Polacy.
— Oh Herr Schulz, das ist eine tolle Idee. Dann könnte ich mal einen ganzen Abend meine Muttersprache sprechen und unser leckeres Essen genießen. [Oh Her Szulc, das yst ajne tole Ideje. Dan kynte iś mal ajnen gancen Abend majne Mutaszprache szpresien und unza lekeres Esen genisen.]
— Oh Panie Schulz, to świetny pomysł. Wtedy cały wieczór mogłabym rozmawiać w moim ojczystym języku i cieszyć się naszym pysznym jedzeniem.
— Genau. [Genał.]
— Dokładnie.
— Wissen Sie was? Mir geht es auch direkt besser. Ein paar Stunden Heimatgefühl werden mir sehr gut tun. Dann bin ich morgen auch wieder frisch und motiviert wie immer. [Wysen Zi was? Mija gejt es ałch direkt besa. Ajn paa Sztunden Hajmatgefyl werden mija zea gut tun. Dan bin iś morgen ałch wida frisz und motiwirt wi yma.]
— Wie Pan co? Od razu mi lepiej. Kilka godzin uczucia obcowania z ojczyzną dobrze mi zrobią. Wtedy rano znowu będę jak nowa i zmotywowana jak zawsze.
— Fantastisch. Meiner Mutter geht es heute auch ganz gut. Wir können Sie im Rollstuhl mitnehmen. [Fantastisz. Majne Muta gejt es hojte ałch ganc gut. Wija kynen Zi im Rolsztul mitnejmen.]
— Fantastycznie. Moja mama też ma się dzisiaj całkiem dobrze. Możemy ją zabrać w wózku.
— Stimmt. [Sztymt.]
— Zgadza się.
— Ich rufe dann gleich einmal im Restaurant an und reserviere für heute Abend um 19 Uhr einen Tisch für drei Personen. [Iś rufe dan glajś ajnmal im Restorą an und rezerwire fyr hojte Abend um nojncejn Uła ajnen Tisz fyr draj Per-zonen.]
— Zaraz zadzwonię do restauracji i zarezerwuję na dzisiaj wieczorem na 19:00 stolik dla trzech osób.
— Nein, Herr Schulz, das werde ich dieses Mal machen - und zwar auf Polnisch! [Najn, Her Szulc, das werde iś dizes Mal machen - und cwa ałf Polnisz!]
— Nie, Panie Schulz, tym razem ja to zrobię - i to po polsku!
— Perfekt! [Perfekt!]
— Idealnie!
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog

Polska restauracja okazała się bardzo sympatycznym lokalem z przepysznym jedzeniem. Pan Hans robił co mógł, by poprawić mi humor, więc próbował czytać polską kartę... Wyobraźcie sobie Niemca, który z powagą odczytuje "barszcz z uszkami", "pieczone ziemniaczki" czy "świeża gęś w orzechach"...

Rozwiąż przygotowane przez nas ćwiczenia i sprawdź, ile już umiesz!

Z podanych zdań ułóż dialogi, jakie mogą mieć miejsce pomiędzy kelnerem a gościem restauracji: 

 

     Dialog A:

G: - Ja, gerne. Ich möchte ein Glas trockenen Weißwein.
K: - Ja es stimmt, Sie haben einen Tisch auf der Terrasse reserviert. Folgen Sie mir bitte. Nehmen Sie Platz.
G: - Das klingt schmackhaft, ich nehme es.
K: - Haben Sie reserviert?
G: - Danke.
K: - Möchten Sie schon etwas trinken?
G: - Ja, selbstverständlich.
K: - Guten Abend.
G: - Jens Neumann.
G: - Ich kann mich nicht entscheiden. Können Sie mir etwas empfehlen?
K: - Hier ist der Wein. Möchten Sie schon das Essen bestellen?
K: - Ihr Name?
G: - Guten Abend.
K: - Nun, ich empfehle Ihnen Rindsuppe mit Backerbsen als Vorspeise und als Hauptgericht unsere Spezialität gegrillter Lachs mit Kräuterbutter und Salat.
G: - Danke.
K: - Bitte, die Speisekarte.

 


     Dialog B:

K: Danke schön.
K: So, hat es Ihnen geschmeckt?
G: Nein, danke, die Rechnung bitte.
K: Möchten Sie noch etwas bestellen? Zum Nachtisch empfehlen wir Apfelstrudel mit Vanilleeis und Sahne.
G: 30, stimmt so.
K: Ja, kleinen Moment bitte. Das macht zusammen 27.60 Euro.
G: Es war ausgezeichnet.

 


Podpisz obrazki i dopisz liczbę mnogą:

 

Das_Messer Der_Leoffel    

1. .................................


2. .................................

   
Der_Teeleoffel Das_Essbesteck Die_Gabel

3. .................................

4. .................................

5. .................................

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.
Janek:

Witam serdecznie.\nZ przeglądanych przeze mnie lekcji j.niemieckiego,wy prezentujecie świetną jego naukę w wersji dźwiękowej jako mocną podstawę komunikacji między opiekunem a chorym(ą) i jego rodziną.\nDzięki

Magdalena Pelc:

Witajcie , pracuje jako opiekunka już 8 lat , ale w Niemczech dopiero od stycznia.Z moimi podopiecznymi nawiązuję dobry kontakt, ponieważ rozumiem ich potrzeby, szanuję ich starość , dzielę z nimi ból codziennego życia. Mój pierwszy pobyt 3 miesiące tęsknota ogromna za rodziną , za przyjaciółmi , za naszym językiem za polską wyżerką . Radzę sobie różnie uciekam do nauki niemieckiego , a jak już nie daje rady to popłacze sobie w poduszkę ale tak od serca jak mała dziewczynka , pomaga.\nJa też się zastanawiam dlaczego nie możemy być docenione finansowo w kraju ?

Barbara:

Nie dali jednak opiekunce odetchnąć wśród swoich, musiała zabrać babcię..

Marian:

Mam podopieczną chorą na zaawansowaną demencję,z okresowym kontaktem.Ale w domu jest taki kundelkowaty przylepiec,intensywnie cały czas obija ogonem wszystko w zasięgu jego długości a jak uzna, że czas już mnie obudzić przed szóstą rano, to leżąc przed moim łóżkiem tak intensywnie obija ogonem drewnianą podłogę że nie ma siły żeby się nie obudzić, jak na taką cieszącą się mordkę popatrzy się chwilkę to można mieć pogodne usposobienie.Rano spodziewając się porannego spaceru tak radośnie biegnie po schodach że przednie łapy nie nadążają za tylnymi i zwyczajowo wywraca się na zakręcie schodów, śmiesznie i rozbrajająco to wygląda. Podopieczna je 3 posiłki razem przez 6-7 godzin. A pies je wszystko i natychmiast no i tak cieszy się z jedzenia że nie sposób na chwilkę odprężyć się uśmiechem, ba, jak popatrzy się na jego proszącą mordkę to trudno mu odmówić.Oczywiście z psem to też opieka, ale pozwala ona na zachowanie psychicznej równowagi, to też sposób na nostalgię związaną z rozłąką.

Szczęśliwa opiekunka:

Witam koleżanki/ów opiekunki/ów. Pracuje krótko bo raptem 8 miesięcy. Mogę się nieskromnie pochwalić, że pracuje ,,sercem" jak spora część z nas opiekunek. Powiedziała mi starsza stażem opiekunka ,,Bądź sobą" a będzie Ci dobrze. Staram się zapewnić taką opiekę jaką sama chciałabym mieć Przyznam, że zostało to docenione, mój podopieczny i jego rodzina dają mi to odczuć. Specjalnie dla mnie skrócili ,, nasze wymiany" . Niestety za bardzo tęskniłam. Maksymalnie mogę zostać 2mce.Mój niemiecki jest tylko komunikatywny ale powoli idzie coraz lepiej. Dzień wyjazdu jest to dzień i radości i łez. Razem cieszymy się na mój powrót. Nigdy nie sadziłam, że los skieruje mnie do pracy w Niemczech. Przykre jest, że więcej zrozumienia i szacunku okazał mi pracodawca niemiecki a nie polski. Szkoda tylko, że ta praca jest tak daleko od domu. Pozdrawiam cieplutko koleżanki i kolegów i życzę dużo sił i cierpliwości a przede wszystkim dobrych rodzin i podopiecznych.

Beata:

Witam\nKolejna lekcja, która wprowadza mi trochę nowych słów do użycia; są też słowa , które znam już ale w innym znaczeniu np. fehlt. Język niemiecki jest bogaty w słownictwo, w tej lekcji poznałam czwarte słowo, które oznacza również - zwykle, zazwyczaj.\nNormaleweise. Do tej pory poznałam ublicherweise (oczywiście u z umlautem), gewohnlich ( o z umlautem) i in der Regel. Pozdrawiam wszystkie panie , wytrwałości w uczeniu, ja tez sobie to powtarzam :)

Kijak Teresa:

Wielkie dzięki za lekcję i bardzo proszę o więcej. Też tę tęsknotę przetrwałam ale było ciężko .Podopieczni bywają bardzo różni w zależności od rodzaju schorzenia ale chyba najgorsza jest demencja i nocne pobudki.Ostatnio miałam bardzo sympatyczną parę po 92 lat i wszyscy przy pożegnaniu popłakaliśmy się ale co zrobić takie życie . Kocham tą pracę i po powrocie do Polski już chcę wracać moi podopieczni mnie lubią ponieważ bardzo dobrze porozumiewam się z nimi mam też silną telepatię co mi ułatwia współpracę mimo ,że znam język w stopniu kontaktowym ale ciągle chętnie się uczę .Jeszcze raz bardzo gorąco dziękuję i pozdrawiam.Teresa

Maria:

Witam. Ja byłam zapraszana na każdą uroczystość rodzinna miałam to szczęście. Chcę jeszcze podziękować za prezentowane lekcje . Od 2 lat pracuje jako opiekunka zostawiam tam zdrowie siły i serce bo daje podopiecznym serce doceniają to ale jak tylko mogą dokuczają bez opamiętania nie jedna łza jak groch poleciała ale nigdy tego nie pokazałam Lubię tą pracę, z tęsknota nie daje jednak rady to jest mój PROBLEM Bronię się tym, że w wolnym czasie dzwonię , uczę się języka, czytam książki korzystam z internetu ,bez tel i internetu nie podejmuje pracy bo nie dałabym rady. Na pauzie chodzę na kijki jak jest rower na rower.moim marzeniem jest na 6 tyg pracować lepiej bym znosiła tęsknote . Każda z nas do tej trudnej pracy można rzec harówki jedzie zarobić żeby w Polsce żyć ale ja najpierw staram się widzieć człowieka któremu mogę dać chwilę radości pomóc w chorobie i cierpieniu po prostu polubić pracę i ludzi. Pozdrawiam życzę wytrwałości , szczęścia,zdrowia, wszystkiego co najlepsze.\n

Danuta Mazurkiewicz:

Bardzo fajne zwroty,warto zapisać i zapamiętać. Jeszcze nigdy nie spotkałam się w swojej 5-cio letniej ''karierze'' opiekunki,żeby któryś z moich podopiecznych chciał mnie zaprosić na jakąś inną rozrywkę niż opieka nad nim samym.

Aneta:

Witajcie nieznajome koleżanki. Jestem zaledwie od paru dni w Niemczech i muszę przyznać, że ciężko mi się dogadać z podopieczną na jakieś mniej przyziemne tematy. Na razie staram się rozumieć jej codzienne potrzeby, ale chciała by coś więcej......Ale nawet akcent się różni od tego jaki słucham ucząc się:( potrzebuje pomocy i wytrwałości.pozdrawiam

pomoże mi bardzo w dalszej nauce języka:

dobra - po prostu będę się uczyć aby lepiej się porozumieć , bo dotychczas tylko w mowie znałam ale też komunikatywnie a teraz będę i w piśmie poznawała .

Ewa Chołodowska:

Świetny temat! Dialog toczy się choć raz nie wokół podopiecznej a opiekunki. Tęsknota :bardzo to nam znany i bliski problem. Ma dużo szczęścia "nasza bohaterka" , że spotyka się z takim zrozumieniem i troską rodziny...No, ale ona też jest wyjątkowa, jest ideałem opiekunki, bez której rodzina nie wyobraża sobie życia.. Pięknie to się czyta...Tak sobie myślę: lekcje lekcjami, mamy się na ich podstawie uczyć języka, ale jednocześnie otrzymujemy też szablony wzorcowych postaw i zachowań. Pewno każda z opiekunek chciałaby usłyszeć, że mówi płynnie po niemiecku i mieć takie poważanie i poszanowanie rodziny. A jak to jest u Ciebie, nieznajomo Koleżanko? Piszcie, fajnie się czyta wszelkie komentarze;-) \n\n