Chwal podopiecznego!

Pamiętajcie, że warto nagradzać pochwałami każdy samodzielny wysiłek starszej osoby. Nie tylko zmotywuje ją to do dalszych prób, ale też wprowadzi miłą atmosferę. Dlatego dziś poszukajcie synonimów do takich zwrotów jak "Schön!", "Gute Arbeit!" czy "Gut gemacht!"

Basia
Pobierz dodatkowe materiały
lekcja 57

Ein besonderes Geschenk - czyli historia z biżuterią

Demencja mojej podopiecznej - Doris Schulz - okazała się bardzo podstępną chorobą. Z dnia na dzień zmian właściwie nie dało się zauważyć, ale choroba cały czas postępowała i w dłuższej perspektywie jej rozwój był nie tylko łatwo dostrzegalny, ale i nieodwracalny.

 

1

Właściwie już przyzwyczaiłam się do tego, że starsza pani zapomina niektórych słów i imion, że mylą się jej daty i że bywa roztargniona czy niespokojna. Jednak pewnego dnia pani Schulz bardzo mnie zaskoczyła i początkowo nie wiązałam tego z jej chorobą...

— Frau Oleksy, wie lange sind Sie jetzt schon hier bei mir? [Frał Oleksy, wi lange zind Zi ject szon hija baj mija?]
— Pani Oleksy, jak długo jest już Pani tutaj u mnie?
— Oh, schon ziemlich lange. Ungefähr zwei Jahre. [Oh, szon cimliś lange. Ungefea cfaj Jare.]
— Oh, już całkiem długo. Około 2 lata.
— Wirklich? Mir kommt es so vor, als wären es nur ein paar Wochen. [Wirkliś? Mija komt es zo for, als wejren es nuła ajn paa Wochen.]
— Naprawdę? Mnie się wydaje, jakby tu Pani była tylko kilka tygodni.
— Ja, die Zeit vergeht sehr schnell. [Ja, di Cajt fergejt zea sznel.]
— Tak, czas mija bardzo szybko.
— Ich finde, Sie sind eine sehr gute Betreuerin. Und darum möchte ich mich heute bei Ihnen bedanken. [Iś finde, Zi zind ajne zea gute Betrojerin. Und darum myśte iś miś hojte baj Inen bedanken.]
— Uważam, że jest Pani bardzo dobrą opiekunką. I dlatego chciałam Pani dzisiaj podziękować.
— Wie nett von Ihnen! [Wi net fon Inen!]
— Jak miło z Pani strony!
— Schauen Sie, ich habe ein kleines Geschenk für Sie. [Szałen Zi, iś habe ajn klajnes Geszenk fyr Zi.]
— Proszę zobaczyć, mam dla Pani mały prezent.
— Ein Geschenk? Das wäre aber nicht nötig gewesen. [Ajn Geszenk? Das wejre aba niśt nytiś gewejzen.]
— Prezent? Ależ to niepotrzebne.
— Ja, ich weiß. Aber ich wollte Sie überraschen. Ich habe allerdings kein Geschenkpapier gefunden. Darum habe ich es in Zeitungspapier eingewickelt. [Ja, iś wajs. Aba iś wolte Zi ybaraszen. Iś habe aladings kajn Geszenkpapija gefunden.Darum habe iś es in Cajtungspapija ajngewikelt.]
— Tak, wiem. Ale chciałam Pani zrobić niespodziankę. Jednak nie znalazłam żadnego papieru do pakowania, dlatego zawinęłam ją w gazetę.
— Kann ich es aufmachen? [Kan iś es ałfmachen?]
— Czy mogę go otworzyć?
— Ja, bitte. [Ja, byte.]
— Tak, proszę.
— Oh mein Gott, Frau Schulz. Eine Kette? [Oh majn Got, Frał Szulc. Ajne Kete?]
— O mój Boże, Pani Schulz. Łańcuszek?
— Ja, sie ist aus Silber und hat einen Anhänger mit einem Kreuz. Das Kreuz besteht aus echten Diamanten. [Ja, zi yst ałs Zilba und hat ajnen Anhenga mit ajnem Krojc. Das Krojc besztejt ałs eśten Diamanten.]
— Tak, on jest ze srebra i ma przywieszkę z krzyżem. Krzyż jest z prawdziwych diamentów.
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog
2

Byłam tak zaskoczona tą sytuacją i oczywiście samym prezentem, że początkowo nie mogłam z siebie wydusić ani słowa...

— Aus Diamanten? [Ałs Diamanten?]
— Z diamentów?
— Ja. Sind sie nicht schön? [Ja. Zind zi niśt szyn?]
— Tak, czyż one nie są piękne?
— Schon, aber... [Szon, aba...]
— Tak, ale...
— Was? Aber? Gefällt Ihnen die Kette nicht? [Was? Aba? Gefelt Inen di Kete niśt?]
— Co? Ale? Nie podoba się Pani łańcuszek?
— Doch, doch. Aber so ein wertvolles Geschenk kann ich nicht annehmen. [Doch, doch. Aba zo ajn wertfoles Geszenk kan iś niśt annejmen.]
— Wręcz przeciwnie. Ale nie mogą przyjąć tak cennego podarunku.
— Warum denn nicht? Es ist ein Familien-Erbstück und Sie gehören doch praktisch zur Familie. [Warum den niśt? Es yst ajn Familjen-Erbsztyk und Zi gehyren doch praktisz cuła Familje.]
— Dlaczego nie? To pamiątka rodzinna a Pani praktycznie należy do rodziny.
— Es ist lieb, dass Sie das sagen. Aber die Kette ist ja nicht nur eine Kleinigkeit, wie eine Schachtel Pralinen. Sie ist viel zu kostbar. [Es yst lib, das Zi das zagen. Aba di Kete yst ja niśt nuła ajne Klajniśkajt, wi ajne Szachtel Pralinen. Zi yst fil cu kostbar.]
— To miłe, że tak Pani mówi. Ale łańcuszek to nie jest drobiazg, jak pudełko czekoladek. Jest zbyt drogocenny.
— Ich verstehe nicht... [Iś ferszteje niśt...]
— Nie rozumiem...
— Naja, der Schmuck war sicher sehr teuer. [Naja, der Szmuk war zisia zea toja.]
— No więc, ta biżuteria była z pewnością bardzo droga.
— Bitte, Frau Oleksy, bitte behalten Sie das Geschenk. Ich möchte Ihnen eine Freude bereiten. [Byte, Frał Oleksy, byte behalten Zi das Geszenk. Iś myśte Inen ajne Frojde berajten.]
— Proszę Pani Oleksy, proszę zachować ten prezent. Chciałabym sprawić Pani przyjemność.
— Nun gut... [Nun gut...]
— No dobrze...
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog
3

Nie było sensu dyskutować z panią Schulz. Dalszymi odmowami tylko sprawiłabym jej ogromną przykrość. Dlatego właśnie udałam, że przyjmuję jej prezent, a potem zadzwoniłam do jej syna.

— Guten Tag, Herr Schulz. Hier spricht Barbara Oleksy. [Guten Tag, Her Szulc. Hija szpriśt Barbara Oleksy.]
— Dzień dobry, Panie Schulz. Tutaj mówi Barbara Oleksy.
— Guten Tag. Gibt es ein Problem mit meiner Mutter? [Guten Tag. Gibt es ajn Problejm mit majna Muta?]
— Dzień dobry. Jest jakiś problem z moją mamą?
— Ja, ein kleines. Sie hat mir heute Schmuck geschenkt. [Ja, ajn klajnes. Zi hat mija hojte Szmuk geszenkt.]
— Tak, mały. Podarowała mi dzisiaj biżuterię.
— Wirklich? [Wirkliś?]
— Naprawdę?
— Ja. Es überraschte mich aber nicht. Denn dieses Verhalten ist typisch für Demenz-Patienten. [Ja. Es ybaraszte miś aba niśt. Den dizes Ferhalten yst typisz fyr Demenc-Pacjenten.]
— Tak. To mnie jednak nie zaskoczyło. Ponieważ takie zachowanie jest typowe dla pacjentów demencyjnych.
— Das wusste ich gar nicht. [Das wuste iś gar niśt.]
— Nie wiedziałem tego.
— Den Schmuck kann und darf ich natürlich auf keinen Fall behalten. Um Ihre Mutter nicht zu enttäuschen, habe ich das Geschenk jedoch erst einmal angenommen. [Den Szmuk kan und darf iś natyrliś ałf kajnen Fal behalten. Um Ire Muta niśt cu enttojszen, habe iś das Geszenk jedoch erst ajnmal angenomen.]
— Naturalnie tej biżuterii nie chcę i nie mogę zachować. Żeby nie rozczarować Pańskiej mamy, przyjęłam jednak prezent.
— Verstehe. [Ferszteje.]
— Rozumiem.
— Wenn Sie möchten, kommen Sie morgen Mittag bei uns vorbei. Dann gebe ich Ihnen die Kette zurück. Natürlich so, dass Frau Schulz das nicht bemerkt. [Wen Zi myśten, komen Zi morgen Mytag baj uns forbaj. Dan gejbe iś Inen di Kete curyk. Natyrliś zo, das Frał Szulc das niśt bemerkt.]
— Jeżeli Pan chce, proszę wpaść do nas jutro w południe. Wtedy oddam Panu łańcuszek. Oczywiście tak, żeby pani Schulz nic nie zauważyła.
— Einverstanden. [Ajnfersztanden.]
— Zrozumiałem.
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog
4

Kiedy syn starszej pani przyjechał następnego dnia, udało nam się spokojnie porozmawiać. Szybko przyniosłam podarunek i opowiedziałam raz jeszcze, co zaszło.

— Hallo, Herr Schulz. Ihre Mutter ist gerade auf dem Sofa eingeschlafen. Dann kann ich den Moment nutzen und den Schmuck holen. [Halo, Her Szulc. Ire Muta yst gerade ałf dem Zofa ajngeszlafen. Dan kan iś den Moment nucen und den Szmuk holen.]
— Dzień dobry Panie Schulz. Pana mama właśnie zasnęła na sofie. Mogę wykorzystać tę chwilę i przynieść biżuterię.
— Gut. [Gut.]
— Dobrze.
— So, hier ist die Kette. Seien Sie vorsichtig. Sie ist sehr zerbrechlich. [Zo, hija yst di Kete. Zajen Zi forsiśtiś. Zi yst zea cerbreśliś.]
— A więc tutaj jest łańcuszek. Proszę być ostrożnym. Jest bardzo kruchy.
— Oh, nein... Jetzt ist sie heruntergefallen! Ich hoffe, sie ist nicht kaputt... [Oh najn... Ject yst zi heruntagefalen! Iś hofe, zi yst niśt kaput...]
— Och nie... Teraz spadł! Mam nadzieje, że nie jest zepsuty...
— Warten Sie, ich hebe sie auf. Na, so was... Schauen Sie, Herr Schulz. Das Silber ist gerade abgeplatzt! [Warten Zi, iś hebe zi ałf. Na, so was... Szałen Zi, Her Szulc. Das Zilba yst gerade abgeplact!]
— Proszę poczekać, podniosę go. No coś takiego... Proszę zobaczyć Panie Schulz. Srebro właśnie odpadło!
— Das gibt’s ja nicht. Ha ha ha! Frau Oleksy, ich glaube, Sie können das Geschenk behalten. [Das gibt’c ja niśt. Ha ha ha! Frał Oleksy, iś glałbe, Zi kynen das Geszenk behalten.]
— To niemożliwe. Hahaha! Pani Oleksy, myślę, że może Pani zatrzymać prezent.
— Wie bitte? Was meinen Sie? [Wi byte? Was majnen Zi?]
— Co proszę? Co ma Pan na myśli?
— Die Kette sieht zwar wertvoll und silbern aus. Aber sie ist kein Original, sondern nur eine billige Kopie. [Di Kete zit cwa wertfol und zilbern ałs. Aba zi yst kajn Original, zondern nuła ajne bilige Kopi.]
— Łańcuszek wygląda w prawdzie na cenny i srebrny. Ale to nie jest oryginał, tylko tania kopia.
— Sie haben Recht. Der Schmuck ist nicht echt und die Diamanten nur aus Plastik. Das ist ja ein Ding! Dann sind Sie jetzt wohl umsonst hergekommen. [Zi haben Reśt. Der Szmuk yst niśt echt und di Diamanten nuła ałs Plastik. Das yst ja ajn Ding! Dan zind Zi ject wol umzonst hergekomen.]
— Ma Pan rację. Biżuteria nie jest prawdziwa a diamenty są z plastiku. Ładne rzeczy! Więc przyjechał Pan bez potrzeby.
— Keine Ursache. Ich danke Ihnen trotzdem, dass Sie so ehrlich waren und mir Bescheid gesagt haben. [Kajne Ur-zache. Iś danke Inen trocdejm, das Zi zo erliś waren und mija Beszajd gezagt haben.]
— To drobiazg. Mimo to dziękuję Pani, że była Pani taka uczciwa i powiedziała mi o wszystkim.
— Natürlich, das ist doch meine Pflicht. [Natyrliś, das yst doch majne Pfliśt.]
— Naturalnie, to jest przecież mój obowiązek.
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog

Jak widzicie wszystko dobrze się skończyło, ale wiem od znajomych, że czasami seniorzy rozdają autentyczne pamiątki rodzinne - i to nie tylko Opiekunowi, ale na przykład listonoszowi! A jeśli ciekawi Was, kiedy i jakie prezenty można przyjąć od podopiecznego i co ewentualnie można podarować jemu, to przeczytajcie artykuł na ten temat tutaj. Polecam!


Rozwiąż przygotowane przez nas ćwiczenia i sprawdź, ile już umiesz!


Z rozsypanki ułóż powiedzenia:

 

1. l e e k i n             G s c e n e e k h           a t e n h r e l                i e d                   s h a t f c F d r e u n

 

2. n e n e i      g t e n e n k e c s h u l G a        s h i e t    n a m     c h i n t    s i n     u l a M

 

3. e n k e e G c h s                                      r i n b g n e                                      k e n R ä

 

4. c h e n k e s t g        t i s           k t e n c h g e s      e r h o l i e d w e n     s i t         s t o g e h e l n

 

5. n i e                            s c h e n k e G                              s d e                                  e l m s m i H




Jakie święto przypada tego dnia?:

 

1. 21. Januar

2. 26. Mai

3. 25. Dezember

4. 14. Februar

5. 8. März

6. 1. Juni

7. 6. Dezember

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.
paulina:

To jest typowa rozmowa z Niemcem. Wcale to nie jest wysoki poziom. Opiekunka która długo wyjeżdża potrafi tak rozmawiać.

Baśka:

Dziękuję za lekcje. Zgadzam się z Grażyną. Lekcje są na bardzo wysokim poziomie. Tylko uważam, że lektor mógłby tłumaczyć zdecydowanie wolniej.\nPozdrawiam!

maniek:

tez uwazam.ze poziom jest zbyt wysoki!

Helena:

Bardzo dziękuję za opracowanie ciekawego dialogu.

Jolanta:

Bardzo dziękuję za lekcje, które są przekazane w bardzo prosty sposób.Naprawdę można się od Was bardzo dużo nauczyć.Własnie tego potrzebowałam, bo akurat będę w święta Bożego Narodzenia w Niemczech.Dziękuję za artykuł o prezentach!

Redakcja serwisu:

Grażyna dziękujemy za pochwałę! Prosimy o doprecyzowanie, jakie nagrania się nakładają u Pani. Przetestowaliśmy i u nas nie ma żadnych problemów z odsłuchaniem dialogów. Może warto spróbować na innej przeglądarce? Pozdrawiamy!

Grażyna Musiałowska:

Lekcje są na bardzo wysokim poziomie językowym. W praktyce jednak niewielu Niemców mówi tak wyszukanym, pięknym językiem. W tej lekcji wiele fragmentów tekstu nakłada się na siebie, w trakcie czytania go przez lektorów. Należałoby poprawić to nagranie.

Bozena:

Bardzo ciekawy dialog i duzo mozna sie nauczyc.

Mirka:

Bardzo dobry i ciekawy dialog.