Mów, co za chwilę zrobisz

Staraj się mówić Twojemu podopiecznemu, co za chwilę przy nim zrobisz, np. "Teraz pomogę Pani założyć skarpetki" czy "Idziemy na śniadanie". Nawet jeśli dla Ciebie to oczywiste oczywistości, to dla podopiecznego takie uprzedzenie jest bardzo ważne.

Basia
Pobierz dodatkowe materiały
lekcja 77

Hilfe beim Anziehen – czyli pomóż mi się ubrać

Powoli zaczynała się jesień, a z nią chłodniejsze dni i szara codzienność. Wiem, że są tu też osoby początkujące w zawodzie opiekunki, więc dzisiaj rozpisałam typową poranną rozmowę, jakie często miałam z panią Doris.

1

Kiedy weszłam do pokoju pani Schulz, moja podopieczna już nie spała. Jak co dzień przywitałam się z nią i zapytałam, czy dobrze spała.

— Guten Morgen, Frau Schulz. Haben Sie gut geschlafen? [Guten Morgen, Frał Szulc. Haben Zi gut geszlafen?]
— Dzień dobry Pani Schulz. Dobrze Pani spała?
— Ja, ziemlich gut. Nur leider ist mein Schlafanzug nass, weil ich in der Nacht schwitzte. [Ja, cimliś gut. Nuła lajda yst majn Szlafancug nas, wajl iś in der Nacht szwycte.]
— Tak, całkiem dobrze. Tylko niestety moja piżama jest mokra, ponieważ w nocy się pociłam.
— War es Ihnen zu warm? [Wa es Inen cu warm?]
— Było Pani za gorąco?
— Ja. [Ja.]
— Tak.
— Dann schlafen Sie vielleicht heute bei offenem Fenster? [Dan szlafen Zi filajśt hojte baj ofenem Fensta?]
— W takim razie może będzie Pani spała dzisiaj przy otwartym oknie?
— Warum nicht... [Warum niśt...]
— Dlaczego nie...
— Stehen Sie bitte auf. Ich helfe Ihnen bei der Morgentoilette und bereite etwas Frisches zum Anziehen. [Sztejen Zi byte ałf. Iś helfe Inen baj der Morgentojlete und berajte etfas Fryszes cum Ancijen.]
— Proszę wstać. Pomogę Pani w porannej toalecie i przygotuję coś świeżego do ubrania.
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog
2

Zanim podeszłam do szafy pani Doris, zerknęłam na termometr, żeby sprawdzić temperaturę. Po chwili wróciłam z kompletem świeżych ubrań.

— Frau Schulz, hier ist Ihr blauer Rock und Ihre schwarze Bluse. Möchten Sie das anziehen? [Frał Szulc, hija yst Ija blała Rok und Ire szfarce Bluze. Myśten Zi das ancijen?]
— Pani Schulz, tutaj jest pani niebieska spódnica i pani czarna bluzka. Chciałaby Pani to ubrać?
— Ich würde lieber die karierte Hose und das rote Hemd anziehen. [Iś wyrde liba di karirte Hoze und das rote Hemd ancijen.]
— Wolałabym raczej założyć spodnie w kratkę i czerwoną koszulę.
— Es tut mir leid, aber das Hemd ist gerade in der Waschmaschine und für die Hose ist es meiner Meinung nach etwas zu warm. Sie werden wieder ganz nass vom Schwitzen. [Es tut mija lajd, aba das Hemd yst gerade in der Waszmaszine und fyr di Hoze yst es majna Majnung nach etfas cu warm. Zi werden wida ganc nas fom Szwycen.]
— Przykro mi, ale koszula jest właśnie w pralce, a na spodnie jest moim zdaniem trochę za gorąco. Znowu będzie Pani cała mokra od potu.
— Ah, schade. [Ah, szade.]
— Ach, szkoda.
— Ich habe aber noch einen anderen Vorschlag. Was denken Sie von dem gelben Kleid? [Iś habe aba noch ajnen anderen Forszlag. Was denken Zi fon dem gelben Klajd?]
— Ale mam jeszcze jedną propozycję. Co Pani myśli o tej żółtej sukience?
— Das lange mit kurzen Ärmeln und mit Kragen? [Das lange mit kurcen Ermeln und mit Kragen?]
— Ta długa z krótkimi rękawkami i kołnierzykiem?
— Ja genau. Ich habe es gestern gebügelt. [Ja genał. Iś habe es gestern gebygelt.]
— Tak, dokładnie. Wczoraj ją wyprasowałam.
— Einverstanden. [Ajnfersztanden.]
— Zgoda.
— Ich helfe Ihnen die Socken anzuziehen. [Iś helfe Inen di Zoken ancucijen.]
— Pomogę Pani ubrać skarpetki.
— Danke. Können Sie mir den BH etwas lockern? [Danke. Kynen Zi mija den BeeHa etfas lokern?]
— Dziękuję. Mogłaby Pani trochę poluzować mój biustonosz?
— Selbstverständlich. Ist es jetzt besser? [Zelbstfersztendliś. Yst es ject besa?]
— Naturalnie. Czy teraz jest lepiej?
— Ja, viel besser. [Ja, fil besa.]
— Tak, dużo lepiej.
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog
3

Po ubraniu się pomogłam pani Doris przy toalecie w łazience, a potem zeszłyśmy na dół na śniadanie. Bardzo się ucieszyłam, kiedy po jedzeniu i porannej kawie, starsza pani sama wspomniała o spacerze, na który zwykle chodzimy o tej porze.

— Frau Oleksy, ich möchte einen Spaziergang machen. [Frał Oleksy, iś myśte ajnen Szpacijagang machen.]
— Pani Oleksy, chciałabym pójść na spacer.
— Das freut mich sehr, ich hole Ihren Rollstuhl. Ich sehe es ist draußen etwas windig geworden. [Das frojt miś zea, iś hole Iren Rolsztul. Iś zeje es yst drałsen etfas windyś geworden.]
— Bardzo się cieszę, przyprowadzę Pani wózek. Widzę, że na zewnątrz zrobiło się trochę wietrznie.
— Ich nehme also meinen Schal und meine Weste mit. [Iś nejme alzo majnen Szal und majne Weste mit.]
— Wezmę więc mój szal i moją kamizelkę.
— Gut und ich überziehe mir meine Jacke. Setzen Sie sich, ich helfe Ihnen die Schuhe zu schnüren. [Gut und iś ybacije mija majne Jake. Secen Zi ziś, iś helfe Inen di Szułe cu sznyren.]
— Dobrze, a ja założę sobie moją kurtkę. Proszę usiąść, pomogę Pani zawiązać buty.
— Oh, das sind meine Lieblingssportschuhe. Sie sind so bequem. [Oh, das zind majne Liblings-szportszułe. Zi zind zo bekwejm.]
— Och, to są moje ulubione buty sportowe. One są takie wygodne.
— Bequeme Schuhe sind schwer zu finden. [Bekwejme Szułe zind szwea cu finden.]
— Trudno znaleźć wygodne buty.
— Da stimme ich Ihnen zu. Ich kann nur Schuhe aus Leder tragen, sonst bekomme ich Blasen an den Füßen. [Da sztyme iś Inen cu. Iś kan nuła Szułe ałs Lejda tragen, zonst bekome iś Blazen an den Fysen.]
— Zgadzam się z Panią. Ja mogę nosić tylko buty ze skóry, inaczej robią mi się na stopach odciski.
— Ich weiß wovon Sie sprechen, denn ich habe das gleiche Problem. Ich nehme lieber den Regenschirm mit, falls es regnen sollte. [Iś wajs wofon Zi szpresien, den iś habe das glajsie Problejm. Iś nejme liba den Rejgenszyrm mit, fals es rejgnen zolte.]
— Wiem, o czym Pani mówi, bo mam ten sam problem. Wezmę lepiej parasol, na wypadek gdyby miało padać.
— Vielleicht ziehe ich besser meine Regenjacke an? Was denken Sie, Frau Oleksy? [Filajśt cije iś besa majne Rejgenjake an? Was denken Zi, Frał Oleksy?]
— Może lepiej założę moją kurtkę przeciwdeszczową? Co Pani myśli, Pani Oleksy?
— Ich glaube, das wäre vernünftig. [Iś glałbe, das wejre fernynftiś.]
— Wydaje mi się, że byłoby to rozsądne.
— Gut, also wir können gehen, oder? [Gut, alzo wija kynen gejen, oda?]
— Dobrze. A zatem możemy iść, tak?
— Ja, gehen wir. [Ja, gejen wija.]
— Tak, idziemy.
Ukryj Ukryj Odsłuchaj dialog

Ta rozmowa dobrze pokazuje poranną rutynę, jaką udało mi się wypracować z panią Doris – ubieranie się, toaleta, śniadanie, kawa, chwila odpoczynku, a potem jeśli tylko pogoda pozwala – spacer. To bardzo pomaga seniorowi, który wtedy czuje się bezpieczniej. Polecam!

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.
Małgorzata:

Bardzo pomocne i ciekawe są te dialogi,podobnie jak i w innych lekcjach. Wielkie dzięki !!!

Jolanta Bilska:

Bardzo ładne opracowanie tematu. Jak zawsze....... Brawo !

Dorota:

Bardzo ciekawa i interesująca propozycja dla opiekunek zaglądam tu z ciekawości by weryfikować moją znajomość języka Mam nadzieję iż firma będzie nadal rozwijać kurs by wspomagać osoby,które wykonują tą odpowiedzialną i ciężka pracę . Brawo Aterima Met za pomysł