Choroba Alzheimera - objawy i opieka

Do dziś nie odkryto przyczyny choroby Alzheimera, a także – pomimo postępu medycyny – nie wynaleziono skutecznego na nią lekarstwa. Na całym świecie na chorobę Alzheimera choruje kilkadziesiąt milionów ludzi.


Objawy i stadia choroby

Początkowa faza choroby może trwać nawet kilka lat. Charakterystyczne dla niej są trudności z pamięcią krótkotrwałą. Pacjent nie może sobie przypomnieć wydarzeń, które zdarzyły się niedawno albo nawet przed chwilą. Trudności sprawiają też czynności wykonywane rutynowo, pojawiają się zaburzenia koncentracji. Osoby czynne zawodowo potrzebują wtedy coraz więcej czasu na wykonanie swoich obowiązków, mają kłopoty z uczeniem się i łatwo rozproszyć ich uwagę – przykładowo nieoczekiwana rozmowa telefoniczna może sprawić, że chory nie wróci już do wcześniej wykonywanego zadania.

W miarę upływającego czasu coraz bardziej dotkliwe są postępujące zaburzenia pamięci. Umykają potrzebne słowa i pacjent często gubi wątek. Chory nie tylko nie pamięta wydarzeń sprzed chwili, ale nie potrafi przypomnieć sobie informacji czy faktów z przeszłości. Dobrze znane miejsca stają się obce, chory ma kłopot z trafieniem do domu, aż w końcu trudność sprawia mu nawet poruszanie po swoim mieszkaniu.

W ostatnim stadium Alzheimera chory już nie przypomina sobie faktów ze swojego życia. Nie rozróżnia osób. Poczucie czasu staje się pojęciem abstrakcyjnym. Zanikają wszelkie nabyte umiejętności takie jak ubieranie się, posługiwanie się sztućcami, korzystanie z telefonu czy innych sprzętów gospodarstwa domowego, dbanie o higienę, a nawet umiejętność poruszania się czy siedzenia. Chory nie odczuwa już potrzeb ani nie rozumie mowy.


Rola opiekuna

Ze względu na postępujące zaburzenia funkcji poznawczych pomoc drugiej osoby staje się niezbędna. Dla pacjenta cierpiącego na chorobę Alzheimera najlepszym miejscem jest własny dom lub mieszkanie, czyli znane otoczenie i otaczające przedmioty. Ważne jest jednak wprowadzenie pewnych zmian.

Dom powinien być bezpieczny dla pacjenta. Przede wszystkim należy usunąć z podłogi przedmioty, o które można się potknąć. Przeszkodą stają się najczęściej dywany, progi i kable elektryczne. Zabezpieczenia wymagają również sprzęty AGD, gniazdka elektryczne, okna, drzwi oraz kanty mebli. Trzeba też pamiętać o tym, by w niedostępnym miejscu umieścić noże, drobne przedmioty, klucze. Pomocne będzie zainstalowanie w łazience uchwytów, mat antypoślizgowych, a przy łóżku – barierek zabezpieczających przed upadkiem.

W miarę postępu choroby pacjent staje się coraz bardziej niesamodzielny i zagubiony. Cierpliwy i odpowiedzialny opiekun jest mu coraz bardziej potrzebny.

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.
baśka:

alopo, \nja nie mam doświadczenia i zielona wyjechałam do osoby z demencją. nie miałam pojęcia co to za choroba. pomyślałam sobie, że pani jest zapominalska i będzie zabawnie. na miejscu okazało się, że doświadczone opiekunki uciekały bo nie dawały rady. pierwsze dwa tygodnie były faktycznie męczące. pani spała kiedy chciała, jadła kiedy chciała. miały cały dzień rozwalony. zdziwiło mnie to bardzo bo wydawało mi się, że podopieczni prowadzą bardzo regularny tryb życia. na szczęście po 2 tygodniach na tyle się zorientowałam w sytuacji, że podopieczna się mnie słucha. cały dzień praktycznie się nią zajmuję, chodzimy na długie spacery, chociaż początkowo myślałam, że wyzionę ducha, bo kondycję ma niesamowitą. wieczorem, gdy idzie spać potrafiła mi wcześniej wracać i szaleć i faktycznie miałam pół nocy nieprzespanej. u mnie zadziałało to, że jestem konsekwentna, przewidywalna i staram się zrozumieć świat podopiecznej. ostatnio sypia regularnie, czasami się trochę podenerwuje przed spaniem.

Joanna z Augsburga:

Od wiosny tego roku trzy razy w tygodniu jeżdżę do domu opieki,gdzie przebywa kobieta chora na demencję-chorobę Alzheimera. Pomieszczenie, gdzie przebywa chora składa się z pokoju- sypialni, aneksu kuchennego i łazienki z ubikacją. Początkowo podawałam chorej przywożone przez siostry posiłki, prowadziłam do ubikacji , wreszcie wychodziłyśmy na korytarz, gdzie robiłyśmy jednogodzinny spacer. \nW sierpniu byłam w Polsce, gdy wróciłam, chora nie mogła już przy pomocy jednej osoby , przejść kilkanaście kroków. teraz trzeba ja wozić na wózku, ale są siostry, które potrafią chorą prowadzić , trzymając ja za wyciągnięte do przodu ręce.\nMoja podopieczna półgłosem mówi coś bez sensu, ale jest b. spokojna, zjada wszystkie posiłki,po posiłkach często zasypia. Wg mojej orientacji, różnica między demencją a Alzheimerem jest bardzo niewyraźna. U mojej podopiecznej występuje czasem drżenie rąk, opadanie całego ciała,podczas siedzenia w fotelu,na prawą stronę, ślinotok z prawego kącika ust.

alapo:

Mam zapytanie w związku z wysokością płacy w opiece z tego typu pacjentam/,ta praca w tym wypadku jest bardzo odpowiedzialna i wymaga również b.dużego doświadczenia ,czasmi trzeba być czujnym 24 godzin na dobę/ śpi się wtedy kiedy pacjenta uda się uśpić a bywa i tak że pacjent całe noce wędruje po mieszkaniu i nie można sobie na żaden sen pozwolić /spi z przerwami -tak wiec nasz odpoczynek jest żaden., .Mam zapytanie dlaczego jest tak samo opłacane jak przy pielegnacji osoby w miarę sprawnej potrzebującej ugotowania- towarzystwa czy pomocy w ubraniu się a co w wypadku kiedy mamy sie zaopiekowac parą seniorów- dlaczego jest ta płaca taka sama jak w wypadku jednego pacjenta przecież to jest podwójny wysiłek-mam wrażenie że coś tu jest nie tak - nikt nie jest maszyną jest tylko człowiekiem /dodatkowe obowiązki ponad jednego pacjenta powinny byc dodatkowo wynagradzane,Pozdrawiam.

EWA:

miedzy demencja a alzheimerem w poczatkowym stadium nie widac wielkiej róznicy ,objawy sa podobne...\nw pózniejszym stadium alzheimera uwidaczniaja sie dodatkowe przeszkody dla chorego i opiekuna..o tym poczytasz na tej stronie-choroby.\nDemencja jest podobna do depresji..ogólne zniechecenie do wszystkiego,w wieku podeszlym dochodzi zanik pamieci..chory jest w stanie sobie przypomniec zdarzenie..przy lepszym samopoczuciu...natomiast chory na alzheimera nie jest w stanie...

kolka:

zadzwońcie sobie do experta z aterimy . ja dzwonilam i mi podpowiedzal co gotować cukrzykowi

Alicja:

Co zrobić kiedy osoba chora na demencję straciła apetyt?

Alina:

Jaka jest różnica miedzy demencja starczą a Alzheimerem?\nI jak ją rozpoznać?\n