Jak pracować by się nie wypalać w roli opiekuna osoby starszej

Ciągłe przebywanie z seniorami i zmaganie się z ich trudnościami daleko od swojego domu, jest dla Opiekunów źródłem stresu i wielu obciążeń. Może to być powodem nie tylko przewlekłego zmęczenia i niechęci do pracy, ale przede wszystkim może wywoływać wiele objawów fizycznych (bóle głowy, problem z ciśnieniem krwi, zaburzenia snu, skłonność do infekcji, zaburzenia odżywiania: objadanie się/niedojadanie, nałogi) i psychicznych (problem z koncentracją uwagi, wahania nastroju, przygnębienie, płaczliwość, poczucie beznadziei i bezsensu).

Złe samopoczucie Opiekuna, przekłada się natomiast na relacje z podopiecznym oraz jakość świadczonej przez niego opieki. Jak zatem pracować, by się nie wypalać? Jak chronić siebie i pielęgnować swoją motywację do pracy?

Kilka faktów:

  • Najbardziej zagrożone wypaleniem zawodowym są osoby wykonujące zawody związane z opieką nad innymi: lekarze, pielęgniarki, opiekunowie.
  • Wypalenie jest zaraźliwe (np. poprzez ciągłe narzekanie) i wywołuje dodatkowy stres u innych pracowników.
  • Wypalenie częściej występuje u młodych niż u starszych pracowników.
  • Mężczyźni i kobiety doświadczają wypalenia w podobnym stopniu.
  • Osoby samotne częściej doświadczają wypalenia niż te, które mają rodziny.
  • Wypalenie zawodowe u każdego może wyglądać inaczej, stąd też bardzo trudno jest je rozpoznawać i leczyć.
  • Mimo pojawiających się objawów, człowiek rzadko łączy ich występowanie z problemami w pracy.

rady-eksperta-ATERIMA-MEDRADY EKSPERTA

Nasz ekspert – Katarzyna Nowak-Ledniowska

Psycholog, psychoterapeuta i wykładowca zawodowo związana z pracą z pacjentem w podeszłym wieku, przewlekle chorym i umierającym oraz jego rodziną i opiekunami.

  • Bądź świadomy swojego zawodu. Przed wypaleniem zawodowym chroni wiedza na temat oczekiwań, zadań, trudności i zagrożeń związanych z wykonywaniem roli Opiekuna osób starszych.
  • W pracy z seniorem stawiaj sobie realne cele. Zmieniaj te niemożliwe do spełnienia (jak np. wyzdrowienie) na leżące w twoim zasięgu (poprawa jakości życia).
  • Traktuj swoje obowiązki jak „wyzwanie“ a nie „zagrożenie” czy „strata”.
  • Podkreślaj pozytywne strony Twojego zawodu.
  • Zastanów się, co cenisz w swojej pracy? (niezależnie od tego, co Ci przeszkadza) Jakie ważne dla Ciebie wartości możesz realizować w swojej pracy? (niezależnie od napotykanych czasami przeszkód).
  • Stale poszukuj profesjonalnej wiedzy i korzystaj z możliwości rozwoju zawodowego. Im więcej potrafisz – tym lżej Ci się pracuje.
  • W pracy w rodzinie znajdź sprawy, które są pod Twoją kontrolą, niezależnie od ograniczeń nałożonych Ci przez innych.
  • Traktuj sprawy zawodowe mniej osobiście. Pamiętaj, że każdy senior ma swoje kłopoty, problemy i frustracje – one nie dotyczą Cię osobiście, nie mogą Cię zranić.
  • Przedstawiaj ludziom swoje oczekiwania i stawiaj granice.
  • Troskę o innych uzupełnij troską o siebie.
  • Staraj się zachowywać równowagę pomiędzy życiem osobistym i zawodowym, ustal priorytety.
  • Określ hierarchię zadań, celów i wartości.
  • Rozwijaj poczucie humoru, zainteresowania i aktywność, które pozwalają Ci utrzymywać i wzmacniać optymizm.
  • Stale utwierdzaj się w przekonaniu, jak ważną pracę wykonujesz!

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.