„Mój podopieczny mnie nie lubi” – czyli jak budować relację opiekuńczą

W budowaniu relacji między opiekunem a podopiecznym niezmiernie ważną rolę odgrywa świadomość własnych uczuć względem seniora i pełnionej wobec niego roli. To czy kogoś lubimy/nie lubimy i jak myślimy o swojej pracy, nie tylko przekłada się na jakość świadczonej opieki, ale też na to, jak odczytujemy sygnały płynące od chorego w naszym kierunku.

Częstym problemem w relacji opiekuńczej jest poczucie, że podopieczny nas nie lubi. Sytuacja ta powoduje dystans z obu stron i sprawia, że Opiekun czuje się odrzucony, niechciany, nieważny, a sam chory często jeszcze bardziej samotny.

Kilka faktów:

  • Charakterystyczną cechą osób starszych i przewlekle chorych jest koncentracja na sobie i swoich problemach.
  • Zachowania podopiecznych ujmowane w kategoriach: złośliwości, krnąbrności, „upierdliwości” czy nadmiernej kontroli często są objawem choroby i naturalnego procesu starzenia się, a nie wyrazem „nielubienia” opiekuna.
  • Zachowania chorego (np. ciągłe poprawianie, pouczanie, przywoływanie lub przeciwnie: obojętność, ignorancja), które często odbieramy jako brak sympatii, mogą mieć zupełnie inną intencje np. senior chce zatrzymać opiekuna dłużej przy sobie.
  • Opiekun doświadcza różnych emocji podopiecznego z uwagi na to, że jest z nim najczęściej i najbliżej.
  • Osobom starszym i przewlekle chorym łatwiej jest rozładować negatywne emocje na osobie obcej (opiekunie) niż na kimś z rodziny (wynika to z potrzeby zachowania idealnego obrazu bliskich osób).
  • O tym, czy kogoś lubimy czy nie, często decyduje nasze „pierwsze wrażenie”.
  • Kierunek naszego „pierwszego wrażenia” zależy od aktualnego stanu uczuciowego (np. poczucie szczęścia z tytułu otrzymania pracy przekłada się na pozytywne postrzeganie otoczenia, natomiast poczucie niezadowolenia z aktualnej roli zawodowej sprzyja negatywnej interpretacji miejsc i ludzi wokół nas).
  • Uczucie sympatii jest subiektywne

rady-eksperta-ATERIMA-MEDRADY EKSPERTA

Nasz ekspert – Katarzyna Nowak-Ledniowska

Psycholog, psychoterapeuta i wykładowca zawodowo związana z pracą z pacjentem w podeszłym wieku, przewlekle chorym i umierającym oraz jego rodziną i opiekunami.

Jak budować relację z podopiecznym?

  • Postaraj się zrozumieć zachowania chorego. Zastanów się, czy to co widzisz i odbierasz ze strony podopiecznego, nie jest objawem jego choroby lub uczuciami do innej osoby.
  • Poznaj chorego i jego sytuację rodzinną – to, co się dzieje wokół osoby starszej mocno wpływa na jej uczucia i emocje.
  • Bądź czujny, empatyczny i cierpliwy. Pozwól, by podopieczny mógł Cię testować.
  • Pamiętaj, że do budowania relacji opiekuńczej potrzebne jest zaufanie sobie nawzajem. Zaufanie natomiast to coś, na co się pracuje, a nie coś co się dostaje.
  • Bądź delikatny we wszystkim, co dotyczy podopiecznego.
  • Pytaj i wyjaśniaj, jeśli coś jest dla Ciebie niezrozumiałe.
  • Jeśli rani Cię jakieś zachowanie podopiecznego, zastanów się, co jest jego powodem i po co jest kierowane właśnie do Ciebie (czego potrzebuje chory, kiedy to robi i co dzięki temu ode mnie zyskuje?).
  • Pomyśl o tym, jakie Ty masz uczucia względem podopiecznego – jeśli nie akceptujesz miejsca w którym jesteś, nie lubisz pracy, którą wykonujesz, złościsz się na konieczność przebywania poza swoim domem, to nawet jeśli tego nie mówisz, wysyłasz sygnały o dystansie, niezadowoleniu i nielubieniu widoczne w Twoim ciele: zachowaniu, mimice, gestach. Wtedy odbierany przez Ciebie brak sympatii ze strony podopiecznego nie jest jego prawdziwym uczuciem, ale odpowiedzią na to, co dostaje od Ciebie.
  • Pamiętaj, że w życiu nie musimy się wszyscy lubić, ale mamy obowiązek się szanować jako ludzie.

Dodaj komentarz

Na podany adres e-mail zostanie wysłany link potwierdzający dodanie komentarza. Adres e‑mail nie będzie prezentowany na stronie.